Pokazywanie postów oznaczonych etykietą thriller psychologiczny. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą thriller psychologiczny. Pokaż wszystkie posty

sobota, 17 września 2016

35/2016 "Ostre przedmioty" Gillian Flynn - recenzja


Camille Preaker, reporterka "Daily Post", po krótkim pobycie w klinice psychiatrycznej wraca do pracy i otrzymuje zlecenie na napisanie artykułu o tajemniczych zabójstwach dwóch dziewczynek w jej rodzinnym miasteczku.
Z niechęcią wraca do wspaniałej wiktoriańskiej rezydencji, w której się wychowała, gdzie zaczyna ją prześladować wspomnienie tragedii z dzieciństwa. Stara się odkryć prawdę o brutalnych zbrodniach. Wszystkie tropy prowadzą jednak w ślepą uliczkę i zmuszają Camille do rozwikłania zagadki własnej przeszłości, której musi stawić czoło.
Opis fabuły z okładki książki.
"Ostre przedmioty" przeczytałam już trzy razy. Pierwszy raz jakieś sześć czy siedem lat temu, kiedy autorka była jeszcze zupełnie nieznana. Znalazłam tę książkę w bibliotece i spodobała mi się jej okładka - czarna, matowa, ze srebrnymi tłoczonymi literami i złowrogą żyletką. Na swojej półce mam inne wydanie, to z mrocznym placem zabaw, ale mam sentyment do tej pierwszej okładki. Chociaż po lekturze "Ostrych przedmiotów" patrzę na żyletki z lekkim niepokojem...

Gdybym miała użyć tylko jednego słowa, to powiedziałabym, że ta książka jest zryta. Praktycznie każda z postaci ma tu jakieś problemy psychiczne. Wind Gap, rodzinne miasteczko głównej bohaterki, to wylęgarnia wszelkiej maści patologii dziedziczonej z pokolenia na pokolenie. Autorce świetnie udał się opis tego miejsca: Wind Gap wprost emanuje ciężkim, lepkim klimatem. Dobry jest też pomysł na paczkę trzynastolatek, które wręcz trzęsą całym miastem. Ich przywódczyni, Amma, to przyrodnia siostra Camille. Ważną postacią jest również ich matka, Adora. Relacje między tymi kobietami to bardzo ważny element fabuły i nie będę tu zdradzać zbyt wiele, żeby nie narobić spoilerów. Oprócz spraw rodzinnych mamy tu także śledztwo w sprawie dwóch zamordowanych dziewczynek. Prowadzi je detektyw z dużego miasta, chyba najbardziej normalna postać w całej książce. Wątek kryminalny mógłby być opisany trochę obszerniej, ale i tak jest na dobrym poziomie.

"Ostre przedmioty" są dziwne i wywołują u mnie niezdrową fascynację i niepokój. Seks, alkohol, narkotyki, manipulacja, przemoc psychiczna - generalnie nie przepadam za takimi tematami, ale to jest wyjątek. Mimo wszystko bardzo lubię tę książkę, jak również inne dzieła Gillian Flynn. 5/5 - ocena może być tylko taka. Jedyną wadą jest tylko zbytnie nagromadzenie nieszczęść, co czyni całość dość nieprawdopodobną, ale potrafię przymknąć na to oko.

wtorek, 29 grudnia 2015

30/2015 "Zaginiona dziewczyna" Gillian Flynn - recenzja


"Zaginiona dziewczyna" nie mogła długo czekać na półce. Przeczytałam ją w ciągu dwóch dni. Jest to kolejna dobra powieść Gillian Flynn, chociaż myślę, że poprzednie były trochę lepsze. W "Ostrych przedmiotach" i "Mrocznym zakątku" roiło się od świrów i psychopatów, a tutaj mocno nienormalna jest jedynie Amy. Jej mąż Nick jest zaledwie beznadziejnym mężczyzną, a jego siostra Margo to ktoś, kogo mogłabym polubić w prawdziwym życiu. 

Jednak odchyły Amy w zupełności wystarczą. Sama potrafi nieźle namieszać. Wszyscy muszą spełniać jej oczekiwania i starać się jej nie zdenerwować. Jeśli jej podpadniesz - biada ci. Wymyśli diaboliczny plan i zniszczy ci życie odhaczając z uśmiechem kolejne punkty z listy. Mąż zdążył już ją trochę poznać i może to pozwoli mu uniknąć strasznej zemsty...

Prawie równo rok temu ogladałam ekranizację tej książki (swoją drogą bardzo dobrą i wierną oryginałowi), więc rozwój fabuły nie był dla mnie zaskoczeniem. Trochę szkoda, bo fajnie byłoby przeczytać "Zaginioną dziewczynę" naprawdę pierwszy raz. Mimo to książka mnie mocno wciągnęła. Szkoda, że autorka nie opisała szerzej tła wydarzeń, miejsca akcji. Brakuje trochę klimatu. Mocno skupiła się na relacjach pomiędzy mężem i żoną i całokształt na tym nieco ucierpiał. 

Szkoda też, że Gillian Flynn zabrała się teraz za pracę dla telewizji, bo to oznacza, że na jej kolejną powieść będę musiała poczekać.

poniedziałek, 23 listopada 2015

25/2015 "Mroczny zakątek" Gillian Flynn - recenzja


Przeważnie nie przepadam za książkami napisanymi przez kobiety, ale Gillian Flynn jest super. Jej debiut - "Ostre przedmioty" - niesamowicie mi się podobał i polecam go wszystkim znajomym. "Mroczny zakątek" dostałam i długo zwlekałam z przeczytaniem, gdyż miałam listę innych lektur. Teraz żałuję, bo straciłam czas na kilka badziewnych książek, a taka perełka kurzyła się na półce...

Można powiedzieć, że to kryminał albo thriller. Ale dla mnie jest to po prostu znakomicie napisana historia. Czyta ją się jak najlepsze powieści Kinga. Niby prosta sprawa - wiele lat temu w małym amerykańskim miasteczku doszło do tragedii. Piętnastolatek zabił matkę i dwie siostry, jednej siostrze udało się przeżyć i swoimi zeznaniami obciążyła brata. Po latach ocalona wraca do sprawy i wina brata nie wydaje jej się już tak oczywista. Historię tę poznajemy z dwóch perspektyw czasowych: współcześnie i tuż przed masakrą oraz z punktu widzenia różnych osób. Najlepszym punktem książki jest dla mnie właśnie opis postaci. Każdy bohater powieści jest człowiekiem z krwi i kości, znakomicie przemyślanym i wykreowanym. Poznajemy mnóstwo szczegółów, które pozwalają nam lepiej poznać daną postać i zrozumieć jej motywację. Ogólnie szczegółów i opisów w książce jest dużo, ale uwierzcie mi, żaden z nich nie jest zbędny. Wszystkie składają się na skomplikowany, ale logiczny i spójny świat.

Znalazłam w necie zarzuty, że książka jest trochę zbyt mroczna, a bohaterowie mają mało pozytywnych cech i nie dają się lubić. To prawda, ale mi w niczym to nie przeszkadzało. "Mroczny zakątek" po prostu taki jest, dokładnie taki miał być i nie wyobrażam sobie jakichkolwiek zmian. Dla mnie to jedna z tych książek, które są tak dobre, że bierzesz je ze sobą nawet do toalety (no, ja akurat nosiłam ją ze sobą do pracy). Uważam tę książkę za niesamowitą, autorkę za niezwykle uzdolnioną, a w najbliższym czasie zapewne przeczytam "Zaginioną dziewczynę".