Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rick Yancey. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rick Yancey. Pokaż wszystkie posty

sobota, 29 lipca 2017

41/2017 Piąta fala. Ostatnia gwiazda, Rick Yancey (Piąta fala tom III)

 
Ostatni tom elektryzującej trylogii Piąta fala! Zostały cztery dni. Potem z powierzchni Ziemi zniknie wszelki ślad po człowieku. Ucieczka i ukrywanie się nie mają już sensu. Jedyną szansą dla ludzkości jest podjęcie nierównej walki z wrogim najeźdźcą. Tylko kim naprawdę jest nieprzyjaciel? Czy bohaterom uda się wypełnić ryzykowną misję? I jaką rolę w ratowaniu świata odegra Cassie? Odliczanie właśnie się rozpoczęło.
Opis fabuły: lubimyczytac.pl 
Wróciłam do tego cyklu tylko dlatego, że moim najnowszym postanowieniem jest zakończyć rozpoczęte serie - te, które uznam za warte doczytania. Trzeci tom Piątej fali załapał się ledwo, ledwo, i to tylko dlatego, że byłam ciekawa, czy najgłupsi kosmici we Wszechświecie poradzą sobie z podbojem Ziemi.

Będę trochę spoilerować, ale niestety bez tego nie dam rady wylać wszystkich moich żali nad tą książką. Oczywiście okazało się, że najlepszym sposobem na pozbycie się kosmicznych najeźdźców jest ten z Dnia Niepodległości (oczywiście mówię o oryginale z lat 90., ta ostatnia kontynuacja to porażka): wystarczy wysadzić statek-matkę i problem znika. Niestety bohaterowie Piątej fali nie dysponują bombą z zapalnikiem czasowym, więc ktoś musi się poświęcić. I tu między innymi wychodzi mój największy problem: nadmierny patos i wymuszanie wzruszenia. W pewnych momentach czułam, jakby autor krzyczał do mnie: WZRUSZ SIĘ, PRZECIEŻ TO TAKIE SMUTNE I PODNIOSŁE, MUSISZ PŁAKAĆ! Niestety, nie ze mną te numery. Owszem, przy niektórych książkach zdarza mi się uronić łzę (ewentualnie całe wiadro), ale na pewno nie są to pozycje pełne fraz jak ze stereotypowego Cohelho: Teraz to ja jestem ludzkością albo Musimy kochać, żeby ich pokonać (cytaty niedosłowne, nie chce mi się szukać właściwych, ale sens jest zachowany).

Druga wielka wada cyklu to kosmici. Podobno przylecieli uratować Ziemię przed zniszczeniem przez ludzi. Ładne mi to ratowanie, olbrzymie tsunami i bombardowanie z orbity na pewno nie zaszkodziły naszej planecie, co nie? Nie kupuję też polityki przerabiania dzieci na żywe bomby i wysyłania ich do skupisk ludzkich. Niby miało to sprawić, że ludzie przestaną sobie ufać i przez to nie będą w stanie odbudować cywilizacji, ale ja widzę tu też wymuszony dramatyzm: małe, niewinne dzieciątka eksplodują jak kamikaze, to takie WZRUSZAJĄCE! Właściwie nie wiadomo też do końca, czy na Ziemię przybyli prawdziwi kosmici, czy tylko ich elektroniczne wersje wgrywane w ludzkie ciała. Może i autor to jakoś wyjaśnił, ale pod koniec książki było mi tak bardzo wszystko jedno, że nie pamiętam już takich szczegółów.

Znalazłam jednak kilka pozytywów. Postaci były napisane całkiem w porządku, po bardzo długiej przerwie pomiędzy tomami nadal pamiętałam kto jest kim i co mniej więcej wcześniej robił. Pochwalę też obycie autora w tematach militarnych. Niestety często brak wiedzy i jakaś niechęć do researchu jest widoczna u kobiet piszących coś zahaczające o wojnę czy kosmos (np. bohaterowie lecą statkiem kosmicznym, ale o jego napędzie czy uzbrojeniu to już autorka nie wspomnie, bo po co). Miło jest poczytać o czymś, na czym autor się zna albo włożył w przygotowanie do pisania książki trochę wysiłku i się dowiedział. Doceniam też próbę poruszenia trudnego tematu, jakim jest używanie dzieci jako żołnierzy na wojnie. Młodzi ludzie są bardzo podatni na propagandę i manipulację i niestety różne ugrupowania to wykorzystują do dnia dzisiejszego.

Piąta fala dostanie ode mnie smutne 2/5. Nie była to całkowita strata czasu, ale zupełnie nic by się nie stało, gdybym nie przeczytała tej trylogii.

czwartek, 31 grudnia 2015

31/2015 "Piąta fala" Rick Yancey (tom 1 i 2) - recenzja



"Piąta fala" to w założeniu trylogia, ale ostatni tom nie został jeszcze wydany. Wkrótce ma się pojawić ekranizacja pierwszej książki i chciałam się wcześniej zapoznać z literackim pierwowzorem. Jest to kolejna pozycja z gatunku young adult, tym razem utrzymana w konwencji sf. Ziemia staje się celem ataku kosmitów, którzy próbują wybić ludzkość. Atakują falami - impuls elektromagnetyczny smażący elektronikę, olbrzymie tsunami, zaraza, obcy w ludzkiej formie polujący na niedobitki.... Ostatni ocaleni zastanawiają się czym będzie piąta fala i czy ktoś ją w ogóle przeżyje.

Niezbyt przepadam za tym gatunkiem ("Igrzyska śmierci" spoko, ale seria "Niezgodna" to wg mnie straszna chała, a "Zmierzch" to totalna kupa). W "Piątej fali" znajduję jednak trochę pozytywów. Przede wszystkim sam pomysł: niby nie jest oryginalny, bo mieliśmy już mnóstwo dzieł popkultury z motywem inwazji z kosmosu, ale mimo wszystko jest jak najbardziej wiarygodny i do przyjęcia. Książki są napisane lekko i bardzo szybko się je czyta - mnie zajęło to właściwie jeden dzień. Głównymi bohaterami jest grupa nastoletniej młodzieży i dzieci. Postacie młodzieży są nieźle napisane - tzn. trochę mnie wkurzają, ale ja jestem już w takim wieku, że młodzież trochę mnie irytuje, więc zakładam, że to jest ok. 

Wątek miłosny... Tak, nie mogło go tu zabraknąć. Jest straszny. Rozumiem, że jakaś nastolatka mogłaby mieć takie przemyślenia jak bohaterka książki, ale jest to tak bardzo stereotypowe... Autor naprawdę mógłby się bardziej postarać. Na szczęście tych beznadziejnych momentów nie ma zbyt wiele. Jeszcze większym minusem jest zachowanie kosmitów - od pewnego momentu chyba przestają myśleć. Dawno mogliby wybić ludzkość i mieć spokój, ale nie, trzeba kombinować i robić jakieś dziwne rzeczy, chyba tylko po to, żeby dać bohaterom szanse na przetrwanie. Cóż, zobaczymy jaki będzie pod tym względem ostatni tom.

Generalnie mogę polecić te książki fanom gatunku oraz tym, którzy chcieliby przeczytać jakieś bardzo lekkie sf. I potrafią przymknąć oko na pewne głupotki i nieścisłości.